Najtrudniejsze pytanie w EUDR nie brzmi „czy zdążymy?”.

Brzmi „czy wiemy, skąd to wzięliśmy?”.

EUDR wymaga identyfikacji konkretnej działki

EUDR przesunięto na 30 grudnia 2026 r. dla średnich i dużych przedsiębiorstw, dotyczy to przedsiębiorstw obracających drewnem, oraz na 30 czerwca 2027 r. dla pozostałych. Wydłużenie terminu nie zmienia charakteru regulacji. EUDR to akt unijny, który wymaga, aby spółka znała pochodzenie surowca z dokładnością do konkretnej działki.

Brak danych może ujawnić brak kontroli nad łańcuchem dostaw

Konsekwencje wykraczają poza compliance. Spółki, które nie będą w stanie złożyć poprawnego oświadczenia o należytej staranności, ujawnią rynkowi nie tylko luki w procesach, ale także brak realnej kontroli nad łańcuchem dostaw, co w praktyce może skutkować między innymi ograniczeniami operacyjnymi, w tym brakiem możliwości importu określonych towarów.

Trzy decyzje, które należy podjąć już teraz

Trzy decyzje do podjęcia teraz:

1) renegocjacja umów z dostawcami o ujawnienie geolokalizacji i prawo audytu,

2) podjęcie decyzji strategicznej, które kategorie surowców pozostają w obszarze działalności, a które, ze względu na poziom ryzyka, powinny zostać z niego wycofane,

3) integracja DDS z istniejącym raportowaniem ESG, aby uniknąć rozbieżności między danymi środowiskowymi a oświadczeniami EUDR.

Nie wszystkie łańcuchy dostaw przetrwają EUDR

Część łańcuchów dostaw nie przetrwa tej regulacji.

Wnioski

To rozmowa do odbycia z zarządem teraz, nie w trzecim kwartale 2026 r.